poprawki.com

Gdy dorosnę będę księgową

kasia — Mon, 30 Apr 2012 06:31:20 +0000

Księgowa jest władzą absolutną. Jako jedyna z całej firmy lub spółki ma dostęp do konta bankowego. Jest w stanie sparaliżować całą korporację samym wyjazdem na wakacje.

Urlop księgowej powoduje absolutną blokadę na wysyłanie przelewów, dlatego zanim wróci, telefony służbowe pracowników i szefów są bezużyteczne, w firmie przestaje działać internet (tylko po co komu internet, skoro nie ma prądu), nic nie może zostać wysłane, bo nie ma jak zapłacić kurierowi. Pracownicy przechodzą na głodówkę, bo nie otrzymali wypłat.
Księgowe mają też moc wyjeżdżania na długi urlop bez jakiejkolwiek zapowiedzi – bo przecież gdyby uprzedziły, to przelew, który powinien zostać wysłany (powiedzmy dla przykładu) małej agencji interaktywnej, nie czekałby na ostatni dzień, a poszedł wcześniej, zanim jeszcze księgowa wyjedzie.

Gdyby Hitler żył w tych czasach – byłby księgową. Nikt nie ma większej władzy.
Bo przecież nikt by nie kłamał o braku możliwości wysłania przelewu z powodu urlopu księgowej. To byłoby głupie.

Lean poprawki – zrób to zanim stracisz czas na tłumaczenia

kasia — Mon, 23 Apr 2012 06:34:29 +0000

Gdy wśród uwag do projektu zobaczysz słowa „powinno” albo „musi” – z góry załóż, że Twoje argumenty w tej dyskusji będą jak regulaminy serwisów społecznościowych – może ktoś je przeczyta, ale tylko dla wewnętrznego poczucia spełnienia („no dobra, przeczytałem”).
Gdy „logo musi być większe i po prawej stronie„, gdy „przycisk wyślij powinien być nad formularzem” to nie pomogą linki do przeprowadzonych badań. Nie dasz rady wytłumaczyć, że tak się nie robi. A przede wszystkim zaufanie do Ciebie, jako wykonawcy (u którego jakby nie patrzeć tę pracę zleciło się właśnie dlatego, bo coś tam jednak umiesz) jest takie samo jak do dziecka, które zbliża się do piekarnika rumieniącego żelazko.
Z tosterem pod jedną pachą i suszarką pod drugą.
I wiadrem z wodą pod nogami.

Wszelkie dyskusje mogą nawet trwać tygodniami. Ale i tak ostatecznie zrobisz to co każą zrobić, bo przecież Twoje dziecko nie może żywić się zarumienionym żelazkiem.

Więc zrób to od razu, zaoszczędź sobie czas, a kreatywnie spełniaj się tworząc mięsnego jeża z wędlin i parówek.

Upartość i dążenie do sukcesu w startupie

kasia — Sat, 03 Mar 2012 17:13:36 +0000

Popularna stała się ostatnio stara historia opisująca jak Sylvester Stallone przez długi czas nie mógł znaleźć nikogo, kto zainwestowałby w jego pierwszy film – „Rocky”. Historii opisywać nie będę („Rocky” wyszedł zanim pojawił się pinterest, więc pewnie wiecie jak się skończyła), natomiast przywoływana jest ona przy okazji fali wpisów o pozytywnych emocjach, blogów o sukcesie, dążeniu do celu i spisów motywacyjnych technik – czyli tej całej paczce informacji zajmującej ok 5 godzin dziennie na czytanie i pozostałe 3 na przesyłanie innym, by zakorzenić w ich głowach, że jesteśmy ludźmi sukcesu i skaczemy jak żabka po głowach tych, którzy tego jeszcze nie czytali.

Sukces Sylvestra ma motywować do bycia upartym i inwestowania w swój pomysł tak długo, aż nam się nerki do sprzedania nie skończą. Bill Gates przecież zaczynał w garażu (w którym najwidoczniej nie miał na wyposażeniu gitary elektrycznej), a Sean Connery zbierał na życie będąc dostawcą mleka (dobrze, że nie szło mu to najlepiej skoro musiał zrezygnować i zacząć parać się aktorstwem).

Te historie podnoszą na duchu, pozwalają trwać przy swojej drodze i dążyć uparcie przez lata skupiając się na tym jednym projekcie.
Nikt o zdrowych zmysłach po takich budujących opowiastkach nie rzuci tego, co robi, a niepowodzenia w projekcie każdy zapisuje w celu wykorzystania ich w przyszłości we własnej autobiografii – amazonowym killerze książeczki o skromnym tytule „Steve Jobs”.

Mało kto zastanowi się również, dlaczego te konkretne historie są popularne. Przecież nie dlatego, że tak naprawdę zdarzają się raz na milion… Bo ślepe podążanie za faktem, że ktoś kąpie się w pieniądzach dlatego, bo był uparty przy jednym projekcie, który wypalił, byłoby co najmniej niemądre.

W takim razie czy lepiej jest porzucać projekt gdy dawno już widać, że jest porażką? Sprawdzenie, czy Twój projekt jest tym, przy którym należy trwać, czy lepiej zająć się czymś innym póki jeszcze ma się na to energię jest bardzo proste. Gdy na łożu śmierci życie przeleci Ci przed oczami i nie zarejestrujesz w nim momentu, w którym wszyscy Cię uwielbiają, budujesz trzecią willę i udzielasz licznych wywiadów to znaczy, że trzeba było zająć się czymś innym.

Oczywiście, już zaczynamy

kasia — Mon, 12 Dec 2011 11:54:48 +0000

Kilka lat temu pracowałam w różnych agencjach na etacie. Jednak słyszę, że najważniejsza rzecz się nie zmienia – udawanie, że klient jest jedyny, najważniejszy i że kilka miesięcy czekało się na niego z założonymi rękoma rękami ręcyma (jako, że dziennikarzem nie jestem, polonistyki nie skończyłam, to wolę się zabezpieczyć i podać wszystkie możliwe wg mnie opcje).

Jak wygląda oklepany scenariusz składania zamówienia?

Potencjalny klient przedstawia brief projektu X i oczekuje wyceny oraz terminu wykonania
Agencja googluje klienta sprawdzając ile ma fot przy Dodge’u, wycenia, a PMowie określają na swoje oko, że to miesiąc wyzysku pracowników (podczas gdy to tak naprawdę 3 miesiące, jednak to temat na osobny post)
Po 3 tygodniach klient się odzywa, pół roku negocjuje i ogłasza nagły start (przy czym wtedy mu się bardzo spieszy)
Agencja przyjmuje start projektu na klatę wiedząc, że w tym momencie wyzyskiwani pracownicy są w połowie projektu Y, a już zbliża się deadline projektu Z, który pojawił się w międzyczasie.
Po miesiącu od oficjalnego startu projektu X (czyli w przeddzień deadline’u) pracownicy mogą się nim zająć. Wtedy pojawiają się pierwsze pytania odnośnie działania, tłumaczenia co nie jest do wykonania oraz uzmysławianie, że to 3 miesiące (a nie 1 miesiąc) prawdziwej pracy. Przy czym pamiętajmy, że oficjalnej roboty został im 1 dzień.

Jest wiele rzeczy, których nie rozumiem na tym świecie. Np. czemu otwór wejściowy w przewodzie pokarmowym jest większy od wyjściowego. Dlaczego pralka nie kradnie nigdy skarpetek do pary, zawsze pojedyncze. Czemu przy starcie / sukcesie projektów internetowych zawsze tylko Polacy bez żadnych podstaw od razu komentują, że to się i tak nie uda.

Jednak najbardziej zastanawia mnie dlaczego tak trudno wielu ludziom przyjmującym zlecenie przyznać się, że nad czymś pracują. Że nie siedzą tygodniami plując chusteczkami przez rurkę na współpracowników i czekając na telefon. Że moga zacząć pracę za 2 / 3 tygodnie.

Na miejscu klienta z pewnym przerażeniem odebrałabym wiadomość, że gdy się decyduję to ekipa już pracuje. Czy to znaczy, że nikt ich nie chce dlatego mają tyle czasu wolnego? Czy rzucili wszystko w cholerę tylko dlatego, że ja jestem ważniejsza od innych? Jeśli tak, czy rzucą mój projekt gdy zadzwoni ktoś ważniejszy ode mnie? A może kłamią?

Gdybym dzwoniła do fryzjerki Baśki z pilnym farbowaniem (farbowanie zawsze jest pilne) i ta powiedziałaby mi, że mam od razu przychodzić, to pierwsza myśl byłaby taka, iż Baśce pewno ręce się trzęsą.

Zły i dobry inwestor

kasia — Fri, 02 Dec 2011 11:21:22 +0000

Największe doświadczenie z inwestorami mam jako podwykonawca w startupach (dla ludzi nie znających pojęcia „Startup” już tłumaczę, że to projekt zakładający wypuszczenie na rynek średnio potrzebnego, najczęściej internetowego produktu, prowadzenie firmy, oraz pozyskiwanie kilku milionów na coś, co kiedyś robiło się za kilkanaście tysięcy – przy czym należy wielokrotnie używać słowa „innowacyjność” w każdym, utartym już przez lata, szablonie biznesplanu oraz znanym od wieków sposobie zarobku na znajdywaniu lub – częściej – wymyślaniu potrzeby na usługę, za którą po prostu ktoś będzie płacił).

Ostatnio wylądowałam w miejscu, w którym dostęp do siatki inwestorów mam bardziej bezpośredni, ale jeszcze nie na tyle aby konieczna była praca nad dykcją chociażby. Tych kilka lat jako podwykonawca i kilka tygodni jako poszukiwacz wrażeń (inwestora) pozwala mi na scharakteryzowaniu cech złego i dobrego inwestora w pigułce – dla potomnych.

Zły inwestor

wymaga podpisania wielu umów zanim poda konkretnie ile oferuje
wymaga przeprowadzenia wielu prezentacji, po czym zaprasza na kolejną prezentację zanim poda konkretnie ile oferuje
wymaga stworzenia większej części Twojego projektu (czyli tego, na co szukasz pieniędzy) zanim poda konkretnie ile oferuje
spadasz z krzesła gdy się dowiadujesz ile oferuje

Dobry inwestor

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Phasellus malesuada arcu non nisl lacinia tincidunt. Praesent dui justo, adipiscing et mollis at, dictum at nunc. Donec ornare, leo sit amet sodales vestibulum, mi massa suscipit est, id porttitor sem orci eu massa. Aenean pellentesque leo cursus mauris elementum non pharetra lacus pharetra. Fusce venenatis nisi non tellus consequat elementum. Pellentesque sit amet sem tortor. Nullam cursus odio nunc. Aliquam et massa lacinia nisl iaculis dapibus ac ut nisi. Duis ac molestie orci.

A za minimalizm będzie taniej?

kasia — Sun, 18 Sep 2011 09:19:03 +0000

Ale ja nie potrzebuję jakichś wodotrysków, tylko ładnie poukładaną treść! W takiej sytuacji poproszę o nową wycenę – uwzględniającą, że to ma być strona minimalistyczna.

- Tu jej twarz posmutniała, bo marzyło jej się stworzenie kilkuminutowego intro, w którym prezes spółki biega za kursorem, a w tle szaleją fajerwerki, powodując przyciemnienie świateł w pokojach wszystkich userów online.

Za banany nie pracujemy

kasia — Sun, 18 Sep 2011 09:17:43 +0000

Małpka

Może klikać cały dzień.
Wystarczy jej wiedza, że kursor poza monitor nie wyjdzie.
Pracuje za banany.

Firma graficzna

Ma odpowiednią wiedzę na temat projektowania.
Często posiada również doświadczenie w tym zakresie.
Wystawia faktury, pracuje za pieniądze, dzięki którym pracownicy żyją od pierwszego do pierwszego, często bez konieczności okradania staruszek z emerytury.

A teraz napiszę najprościej jak potrafię.

Jeśli
- potrzebujesz wyklikania paru rzeczy
- nie potrzebujesz nikogo z wiedzą o projektowaniu
- możesz płacić tylko bananami
Zgłoś się do małpki zamiast narzekać na cenę i powtarzać, że to, co trzeba zrobić trudne nie jest. Gdybym miała cały dzień dyndać na gałęzi w klatce też by to trudne nie było. Ale jako, że to mój czas, wyceniam mój czas, a nie czas małpki.

Czym jest poprawka?

kasia — Mon, 22 Aug 2011 09:03:22 +0000

„Poprawka” — słowo używane zamiast „zmiana” przez klientów, którzy nie chcą płacić za jej wykonanie. Przykład użycia: Bardzo ładny dom mi pan postawił. Chciałbym poprawkę w postaci garażu.

by Emil Oppeln-Bronikowski

Nie odbieram telefonów

kasia — Thu, 23 Jun 2011 14:24:56 +0000

Wiem, że wg religii freelancerskiej, czy właścicieli firm – bycie pod telefonem 24h / 7 dni w tygodniu jest tak oczywiste jak golenie nóg przez kobiety. Bo kontakt, bo dbanie o klienta, bo trzeba w pupkę całować.

Przestałam odbierać telefony związane z pracą kilka miesięcy temu – pierwszy powód to taki, że nie odbieram, bo jestem przecież w trakcie pracy, a jak jest po pracy to nie odbieram, bo przecież jest po pracy. Poza tym…

Wszystkie uwagi czy umowy wypowiedziane przez telefon są łatwe do zakwestionowania gdy jest je wygodnie zakwestionować. Klient z łatwością przyjmuje postawę „Alllee jaaa nie zamawiaaałaaam”.

15 z 10 odebranych telefonów (tak, dobrze liczę) to nic nie ważne pierdoły, które szybciej napisałaby małpa w błyszczącym dresie niż trwa cała rozmowa.

Jeśli mam określony plan dnia i w danej przestrzeni czasowej skupiam się na projekcie A, to Pan dzwoniący w temacie projektu B sprawia, że moja terminowość w tym dniu jest porównywalna do zgodności przejazdów tramwajów i autobusów w Łodzi - czyli w ciągu dnia giną gdzieś w rozkładzie dwa tramwaje i trzy autobusy, co w skali tygodniowej daje mi dodatkową sobotę i pół niedzieli nadrabiania.

Gdy oddzwaniam następnego dnia – tłumaczę czemu proszę o maile zamiast telefonu (no, może z pominięciem fragmentu o tym, że to jakieś pierdoły są) – w końcu cały czas siedzę przed komputerem i maila mogę przeczytać, a jak nie siedzę to znaczy, że jestem w kiblu, gdzie telefony raczej rzadko odbieram. To też pomijam przy rozmowach zaczynających się od „Pani Katarzyno” – z tymi klientami nie znam się na tyle by o kiblach rozmawiać.

Tajemnicze skróty

kasia — Thu, 03 Mar 2011 09:33:41 +0000

Odkąd przeczytałam, że grafika powinna być przygotowana w rozdzielczości 300 dioptrii, nic na tym świecie mnie już nie zdziwi.